17 lipca 2023 r. minął rok, od kiedy miała zostać zaimplementowana do polskiego porządku prawnego tzw. „dyrektywa drugiej szansy” tj. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 w sprawie ram restrukturyzacji zapobiegawczej, umorzenia długów i zakazów prowadzenia działalności oraz w sprawie środków zwiększających skuteczność postępowań dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i umorzenia długów, a także zmieniającej dyrektywę (UE) 2017/1132 (dyrektywa o restrukturyzacji i upadłości).
Według raportu wywiadowni gospodarczej MGBI, w 2022 roku o 10,8 proc. zmniejszyła się liczba przedsiębiorstw, które ogłosiły upadłość. Tego typu firm było 357. Najczęściej wybieraną formą przeprowadzenia upadłości było postępowanie o zatwierdzenie układu.
W ramach postępowania upadłościowego wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (tzw. upadłość konsumencka) ustawodawca przewidział wyjątek od art. 173 ustawy z dnia 28.02.2003 r. – Prawo upadłościowe, który przyznaje syndykowi kompetencje do likwidacji majątku upadłego, który stanowi masę upadłości. W myśl art. 49112 ustawy prawo upadłościowe, syndyk może pisemnie upoważnić upadłego do sprzedaży ruchomości należących do masy upadłości. Powyższe powoduje obniżenie kosztów postępowania jak i pozwala upadłemu na uzyskanie wyższej ceny sprzedaży.
Teleinformatyczny system informacji o zadłużonych, Krajowy Rejestr Zadłużonych, ma wejść w życie na początku grudnia. System jest na etapie testowania.
W szczególnym czasie, który mamy od marca ubiegłego roku, postępowania restrukturyzacyjne to jeden z najważniejszych obszarów dla rozwoju biznesu. Niestety w Polsce mocno kulejący. Przedsiębiorcy domagają się by implementacja unijnego prawa dyrektywa o restrukturyzacji i upadłości została przeprowadzona w trybie pilnym.
W dniu 22 września 2020 r. Sąd Najwyższy na posiedzeniu w Izbie Cywilnej, na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku sądu okręgowego w sprawie o wyłączenie z masy upadłości środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej zgromadzonych na rachunku prowadzonym w banku, którego upadłość została ogłoszona, postanowił wystąpić do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z następującym pytaniem prawnym:
Czy rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności (Dz.Urz. UE L 210 z dnia 31 lipca 2006 r., s. 25 ze zm.), w tym w szczególności art. 2 pkt 5, art. 3, 4, 57 ust. 1, art. 70 i 80, a aktualnie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.Urz. UE L 347 z dnia 20 grudnia 2013 r., s. 320 ze zm.), w tym w szczególności art. 2 pkt 15, art. 37 ust. 1, art. 66, 67 ust. 1, art. 74 ust. 1 i art. 89 ust. 1, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie regulacji prawa krajowego, która uniemożliwia podmiotowi, który otrzymał środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej, skuteczne dochodzenie na drodze sądowej wyłączenia z masy upadłości tych środków, jeżeli zostały one wpłacone na rachunek bankowy prowadzony w banku, którego upadłość została następnie ogłoszona, albo regulacji prawa krajowego, która nie wyłącza tych środków z masy upadłości upadłego banku.
Problem dotyczy upadłości banku, w którym powodowa gmina miała rachunek bankowy, na który zostały wpłacone środki pieniężne stanowiące dofinansowanie inwestycji w ramach projektu unijnego. W wyniku upadłości tego banku zaistniał problem prawnego charakteru tych środków. Zarówno sędzia-komisarz, rozpatrujący wniosek o wyłączenie środków pieniężnych z masy upadłości, jak i sądy obu instancji, rozpatrujące pozew o wyłączenie z masy, uznały, że ponieważ te środki weszły do majątku banku, a następnie do masy upadłości (z uwagi na ich wpłatę na rachunek bankowy), nie ma zastosowania ani art. 831 par. 1 pkt 2a k.p.c. w zw. z art. 63 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. (aktualnie: t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1228 ze zm.), ani art. 70 i n. pr. upadł. Oznacza to, że są to środki, które wchodzą do masy upadłości i nie podlegają wyłączeniu z niej. W konsekwencji, według stanowiska sądów powszechnych, powódka może jedynie zgłosić do masy upadłości wierzytelność w postaci zapłaty kwoty o tej samej wartości.
Sąd Najwyższy powziął wątpliwość czy regulacje krajowe, które uniemożliwiają beneficjentowi skuteczne dochodzenie przed sądem wyłączenia z masy upadłości środków pozyskanych z UE na konkretny cel, albo które nie wyłączają tych środków z masy upadłości są zgodne z przepisami powołanych rozporządzeń unijnych, mając na uwadze cel i charakter tych dotacji.
Autor: Bartosz Nawrot
Konsultant ds. prawnych, związany z kancelarią Russell Bedford Poland od 2018 roku.
Zakres prokury bez wątpienia obejmuje zarówno wszystkie czynności sądowe (m.in. reprezentację spółki w toku postępowań sądowych), jak i pozasądowe (m.in. zawieranie umów). Zakres ten wedle decyzji przedsiębiorcy udzielającego upoważnienia można ograniczyć w treści pełnomocnictwa. Jednakże, co do zasady nie ma możliwości ograniczenia prokury ze skutkiem względem osób trzecich. Prokurent zatem nie ponosi żadnej odpowiedzialności tak długo, jak długo reprezentuje spółkę w zgodzie z treścią prokury i ewentualnie udzielonych pełnomocnictw.
Niewypłacalność firmy spowodowana COVID-19 nie wiąże się już z obowiązkiem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w czasie zagrożenia epidemią i w czasie epidemii. Takie rozwiązanie, przygotowane w Ministerstwie Sprawiedliwości z myślą o przedsiębiorcach, którzy wpadają w problemy z powodu pandemii koronawirusa, znalazło się w uchwalonej przez Sejm i podpisanej przez Prezydenta RP nowej Tarczy antykryzysowej 2.0.
Nowe obowiązki spółek w 2021 roku rozszerzone o składanie wniosków do KRS tylko drogą elektroniczną. Co jeszcze czeka nas w związku z cyfryzacją procedur?
Wyrok poznańskiego WSA może być argumentem na korzyść członków zarządów spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, którzy w sporach z organami podatkowymi mogą kwestionować sposób ustalenia przez organy podatkowe terminu, w jakim powinien zostać zgłoszony przez członków zarządu wniosek o ogłoszenie upadłości.
Departament Restrukturyzacji zajmuje się kompleksowym przeprowadzaniem procesów przekształceniowych, pomagając naszym klientom skutecznie wykorzystać rozwiązania jakie oferuje nowe prawo restrukturyzacyjne.
Ofertę usług prawnych kierujemy do klientów indywidualnych oraz do podmiotów gospodarczych. W zależności od potrzeb udzielamy porad prawnych, sporządzamy pisma procesowe lub reprezentujemy klienta przed sądami.
Stanowimy wsparcie dla naszych klientów zarówno na etapie planowania, jak i późniejszego wdrażania proponowanych rozwiązań tak, aby czuli, że mają partnera, który z największą starannością dba o jego interesy.
Dział usług doradztwa gospodarczego, biznesowego i wycen finansowych skupia wykwalifikowanych specjalistów łączących wiedzę prawną, finansową, księgową i z obszaru IT z szeroką znajomością różnych dziedzin biznesu.
Celem usługi outsourcingu jest zwiększenie skuteczności funkcjonowania firmy poprzez realizację zagadnień związanych z księgowością, płacami, kadrami, marketingiem i ochroną danych osobowych przez specjalistów Russell Bedford.
Podstawą naszej pracy jest potwierdzenie rzetelności i prawidłowości przygotowania sprawozdania finansowego zgodnie z Ustawą o Rachunkowości i Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości.
