Skierowany w końcu sierpnia do prac sejmowych projekt nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje szereg zmian w zakresie tzw. estońskiego CIT. Mają one na celu przede wszystkim poprawienie przepisów, które weszły w życie z początkiem 2022 r. Docelowo zmiany mają wejść w życie z początkiem 2023 r.
W dalszej części opracowania prezentujemy, jakie elementy, zgodnie z bieżącą wersją projektu mają ulec zmianie, z komentarzami.
Sposób zaliczania wydatków z tytułu używania składników majątku (np. samochodów osobowych):
Zmiana ma dotyczyć sposobu określania dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w przypadku wykorzystywania składników majątku (np.
samochodów osobowych, środków transportu lotniczego) na cele działalności gospodarczej oraz inne cele niezwiązane z działalnością gospodarczą – 50% wydatków, odpisów amortyzacyjnych oraz odpisów z tytułu trwałej utraty wartości związanych z używaniem składników majątku niewykorzystywanych na cele działalności gospodarczej nie będą stanowić wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą – (art.
28m ust. 4a ustawy o CIT), jednocześnie ciężar udowodnienia, iż dany składnik majątku jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności gospodarczej został przerzucony na podatnika – (art. 28m ust. 5 ustawy o CIT).
Powyższe oznacza, że podatnicy rozliczający się na zasadach tzw. estońskiego CIT w przypadku korzystania ze składników majątku w sposób mieszany (używanych jednocześnie do celów służbowych jak i do celów prywatnych) będą zobowiązani do uznania 50% wydatków poniesionych w związku z wykorzystywaniem tych składników majątku jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym od tak zakwalifikowanych wydatków podatnik będzie zobowiązany do zapłaty podatku.
Termin zapłaty podatku z tytułu podzielonego zysku, zysku na pokrycie strat, zaliczek oraz podatku od rozdysponowanego dochodu
Termin zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku na pokrycie strat, dotyczy również zaliczek na poczet przewidywanej dywidendy oraz ryczałtu od rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto.
Zgodnie z powyższym podatek od zaliczek na poczet przewidywanej dywidendy może zostać zapłacony przez podatnika do końca trzeciego miesiąca roku podatkowego następującego po roku, w którym podjęto uchwałę o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto – (art. 28t ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT).
Doprecyzowanie warunku zatrudnienia
Ustawodawca przewidział również w projekcie ustawy doprecyzowanie jednego z warunków możliwości opodatkowania na zasadach tzw. estońskiego ryczałtu.
Dokładniej ustawodawca doprecyzował, iż w przypadku zatrudnienia osoby fizycznej na podstawie innej umowy niż umowa o pracę, to czy dane zatrudnienie spełniać będzie warunek zatrudnienia dla możliwości zastosowania estońskiego CIT znaczenie decydujące będzie to czy podatnik CIT co do zasady byłby zobowiązany do poboru zaliczek na PIT oraz składek (art.
28j ust. 1 pkt 3 lit. b). Z przepisu został wyeliminowany warunek, iż na podatniku z tytułu wypłacanego wynagrodzenia musiał ciążyć obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy oraz składek.
Wątpliwości związane ze spełnieniem powyższego warunku wynikały z tego, iż w przypadku zatrudnienia osoby, która nie ukończyła 26 roku życia co do zasady podatnik nie był zobowiązany do poboru zaliczek na podatek dochodowy i nie było oczywiste czy w przypadku zatrudnienia takiej osoby warunek przewidziany dla możliwości zastosowania estońskiego CIT został spełniony.
Termin zapłaty podatku z tytułu tzw. korekty wstępnej
Ustawodawca przewiduje również doprecyzowanie warunku wygaśnięcia zobowiązania podatkowego z tytułu tzw. korekty wstępnej. Mianowicie zostało dookreślone, iż wygaśnięcie powyższego zobowiązania podatkowego będzie mieć miejsce w przypadku stosowania opodatkowania estońskim CIT przez okres wynoszący co najmniej 4 lata podatkowe, a co za tym idzie również w przypadku opodatkowania przez okres równy 4 lata.
Termin na złożenie zeznania oraz zapłaty podatku od dochodu z przekształcenia
Termin na zapłatę podatku należnego od dochodu z przekształcenia został jednoznacznie doprecyzowany poprzez wskazanie, że podatnik jest zobowiązany uiścić podatek w terminie przewidzianym na złożenie zeznania CIT-8 za rok podatkowy poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem, tj. termin zapłaty podatku przypada na koniec trzeciego miesiąca pierwszego roku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (art. 7aa ust. 9 pkt 4 ustawy o CIT).
Termin złożenia zawiadomienia ZAW-RD
Zmiana w zakresie zawiadomienia ZAW-RD ma charakter jedynie stylistyczny. Termin na złożenie przez podatnika zawiadomienia o wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (ZAW-RD) musi nastąpić przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego – prawo do wyboru opodatkowania estońskim CIT do końca pierwszego roku podatkowego – (art. 28j ust. 5 ustawy o CIT).
Podsumowanie - komentarz
W naszej opinii zmiany zaproponowane przez ustawodawcę w nowelizacji zasad stosowania estońskiego CIT nie będą miały kluczowego znaczenia dla ostatecznych korzyści i atrakcyjności tej formy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Pozytywnie należy przyjąć propozycję doprecyzowania przepisów, które budziły pewne wątpliwości, w szczególności co do ujednolicenia kwestii związanej z terminem, w jakim należy uiścić podatek od podzielonego zysku, w tym zaliczki na poczet dywidendy. W dotychczasowym brzmieniu przepisów podatnik mógł mieć problem z dokonaniem płatności podatku w terminie.
Do niekorzystnych dla podatników zmian przepisów z pewnością należy zaliczyć opodatkowanie 50% wydatków poniesionych w związku z wykorzystaniem składników majątku do celów mieszanych. Z drugiej strony należy zwrócić uwagę, iż w przypadku wykorzystania składników majątku w całości na cele związane z działalnością ten problem nie wystąpi.
Jeżeli zastanawiasz się, czy estoński CIT jest dostępną i opłacalną formą opodatkowania dochodów Twojej firmy, zapraszamy do kontaktu. Nasi konsultanci wyjaśnią wątpliwości i przeprowadzą stosowne analizy.