Korzystając z usług faktoringu można rozliczać w kosztach pełną wartość zbywanej wierzytelności, ale tylko wtedy, kiedy transakcja nie jest realizowana między podmiotami powiązanymi – interpretacja ogólna MF z 17.2.2020 r.
W dniu 17 lutego Minister Finansów opublikował 3 interpretacje ogólne, a zatem luty okazuje się miesiącem obfitującym w wykładnię przepisów dokonywaną przez Ministra w tej formie.
Jedna z świeżych interpretacji dotyczy ustalania wysokości uzyskania przychodu przy zbyciu wierzytelności własnych w ramach umowy faktoringu. Przyczyną wydania tej interpretacji ogólnej jest odnotowana przez MF rozbieżność w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora KIS.
W przypadku interpretacji wydawanych na gruncie przepisów ustawy o PIT w wydanych rozstrzygnięciach organ interpretacyjny stwierdzał, że w przypadku, kiedy faktor wykupuje wierzytelność w 100% wartości brutto, podatnikowi w ogóle nie przysługuje prawo do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
Natomiast w interpretacjach wydawanych na gruncie przepisów ustawy o CIT, Dyrektor KIS stwierdzał, że podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wartość wierzytelności netto (bez kwoty VAT).
Wydając interpretację ogólną w celu usunięcia tych rozbieżności, Minister Finansów przedstawił następujące stanowisko:
Zbycie wierzytelności podmiotowi trzeciemu nie jest związane z transakcją zawartą między wierzycielem a dłużnikiem – jest odrębnym zdarzeniem gospodarczym, w konsekwencji operacja ta wywołuje po stronie zbywcy wierzytelności skutki w podatku dochodowym.
Podatnik dokonując zbycia wierzytelności na rzecz faktora za 100% jej wartości brutto, może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu pełną wartość zbywanej wierzytelności (wraz z kwotą VAT).
Wyjątek z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, czyli zakaz wykazywania w kosztach uzyskania przychodu straty z tytułu zbycia wierzytelności, dotyczy straty rozumianej jako ujemna różnica pomiędzy wartością brutto wierzytelności a kwotą przychodu z tytułu jej zbycia.
Zasada ta dotyczy również sytuacji, w której podatnik zbywa na rzecz dwóch różnych faktorów tę samą wierzytelność, pod warunkiem, że w wyniku tych dwóch transakcji dojdzie do cesji 100% wartości brutto zbywanej wierzytelności.
MF zastrzegł, że przyjęta przez niego wykładania ma zastosowanie jedynie do tych transakcji zbycia wierzytelności, na które nie miały wpływu powiązania w rozumieniu przepisów o cenach transferowych.
Źródło:
https://www.gov.pl/web/finanse/sprzedaz-przedmiotow-w-leasingu-opodatkowanie-szkolen-zawodowych-i-sprzedaz-wierzytelnosci-trzy-nowe-interpretacje-ogolne-mf