W ślad za wcześniejszymi komunikatami pod koniec marca 2019 r. Ministerstwo Finansów przedstawiło projekt ustawy o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych.
Zgodnie z tytułem projektu ustawy oraz wcześniejszymi zapowiedziami projekt ten ma na celu uporządkowanie 2 zagadnień:
• rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania
W tym zakresie celem ustawy jest skonkretyzowanie i zapewnienie przejrzystości zasad rozwiązywania sporów jakie mogą powstać na tle problematyki podwójnego opodatkowania, a jakie już funkcjonują na gruncie dwustronnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania a także na gruncie wielostronnej umowy międzynarodowej (tzw. Konwencji Arbitrażowej).
• porozumień w sprawach ustalenia cen transferowych
W odniesieniu do tego zagadnienia projekt ustawy przewiduje przeniesienie do treści nowego aktu normatywnego dotychczasowych uregulowań zawartych w dziale IIA Ordynacji podatkowej Porozumienia w sprawach ustalenia cen transferowychoraz uzupełnienie dotychczasowych zasad o możliwość zawierania uproszczonych porozumień cenowych.
Skrócenie czasu trwania trybu zawierania uproszczonych porozumień cenowych jest więc niewątpliwe, choć sposób sformułowania przepisu pozostawia pewien margines – wskazano, że porozumienie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki nie później niż w ciągu 3 miesięcy
Warto zatrzymać się na zaproponowanej treści regulacji dotyczącej uproszczonych porozumień cenowych.
Od momentu pierwszych zapowiedzi podatnicy dość długo oczekiwali na skonkretyzowaną propozycję w zakresie możliwości uzyskania uproszczonego porozumienia cenowego, co wynika z tego, że samo narzędzie wydaje się być przydatnym instrumentem do ograniczenia ryzyka związanego z ustalaniem cen w transakcjach między podmiotami powiązanymi, natomiast dotychczasowa procedura uzyskiwania podstawowego porozumienia cenowego była na tyle skomplikowana, czasochłonna i kosztowna, że liczba zawartych porozumień jest stosunkowo niewielka.
Sytuacja ta miała się zmienić diametralnie po wprowadzeniu możliwości uzyskiwania porozumień cenowych w trybie uproszczonym.
Uproszczony tryb porozumienia cenowego – teoria
W treści uzasadnienia do projektu wskazano, że projekt ten zrealizuje większość z zapowiadanych wcześniej uproszczeń, które mają polegać przede wszystkim na:
- • ograniczeniu zakresu informacji wymaganych we wniosku;
- • umożliwieniu składania oświadczeń zamiast znacznej liczby dokumentów;
- • wprowadzeniu niższej, zryczałtowanej opłaty;
- • wprowadzenie 3-miesięcznego terminu na przeprowadzenie postępowania w zakresie uzyskania uproszczonego APA;
- możliwości przeniesienia wniosku złożonego w dotychczasowej procedurze podstawowej do nowej procedury uproszczonej (jak również w drugą stronę, jeżeli podatnik złoży wniosek w trybie uproszczonym, ale nie będzie możliwości jego zakończenia w tym trybie, możliwości przeniesienia wniosku z procedury uproszczonej do procedury standardowej).
Uproszczony tryb porozumienia cenowego – realizacja
Jak prezentuje się realizacja tych założeń w świetle treści zaproponowanych rozwiązań na podstawie przedstawionych projektowanych przepisów ustawy?
Na wstępie rozczarować może treść art. 71 pkt 2), zgodnie z którym uproszczone porozumienie cenowe może być wydane wyłącznie dla transakcji dotyczących:
- •
- usług o niskiej wartości dodanej;
- •
- ponoszenia opłat za korzystanie lub prawo do korzystania ze znaku towarowego lub z wiedzy/informacji stanowiących tzw. know-how.
Jest to niewątpliwie zdecydowanie zawężony zakres tematyki, jaka może być przedmiotem uproszczonego porozumienia cenowego względem zakresu jakiego oczekiwaliby podatnicy.
Przechodząc do przepisów Rozdziału 3 projektu ustawy, poświęconego uproszczonym porozumieniom, wskazano, że uproszczonego porozumienia nie będzie można uzyskać dla transakcji zakończonych przed dniem złożenia wniosku, jak również w sytuacji kiedy udział dochodów wnioskodawcy w przychodach w co najmniej dwóch latach podatkowych w okresie ostatnich trzech lat podatkowych jest niższy niż 1%.Te ograniczenia są dosyć racjonalne, przy czym wymóg utrzymania udziału dochodów w przychodach na poziomie nie niższym niż 1% ma dotyczyć również pierwszych dwóch latokresu, na jaki uproszczone porozumienie zostało wydane.
Jeśli chodzi o samą procedurę uzyskania uproszczonego porozumienia cenowego, to zmiany są dostrzegalne, wniosek o wydanie uproszczonego porozumienia cenowego ma zawierać:
- •
- informacje o transakcji kontrolowanej (przede wszystkim zwięzły opis z uzasadnieniem potrzeby zawarcia transakcji oraz wskazanie wybranej metody weryfikacji ceny transferowej wraz z jej kalkulacją, jaką należy przedstawić w edytowalnej formie elektronicznej);
- •
- oświadczenia dotyczące uzasadnienia ekonomicznego dla dokonania transakcji kontrolowanej;
- •
- opis korzyści ekonomicznychwynikających z zawarcia transakcji;
- •
- analizę porównawczą albo analizę zgodności albo oświadczenie, że wnioskodawca korzysta z safe harbourdla usług o niskiej wartości dodanej;
- •
- propozycję okresu obowiązywania uproszczonego porozumienia cenowego.
Wskazano przy tym, iż uproszczone porozumienie cenowe może być wydane na okres nie dłuższy niż 3 lata podatkowe, może ono być odnawiane na kolejne 3 letnie okresy (wielokrotnie) pod warunkiem, że elementy uproszczonego porozumienia cenowego nie uległy istotnej zmianie.
Postępowanie w sprawie uproszczonego porozumienia cenowego powinno być zakończone w ciągu 3 miesięcy od dnia jego wszczęcia, zryczałtowana opłata ma wynosić 20.000 zł.
Skrócenie czasu trwania jest więc niewątpliwe, choć sposób sformułowania przepisu pozostawia pewien margines – wskazano, że porozumienie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki nie później niż w ciągu 3 miesięcy.
W art. 101 projektu ustawy przewidziano możliwość zmiany trybu postępowania z postępowania w sprawie standardowego uprzedniego porozumienia cenowego na postępowanie w sprawie uproszczonego postępowania cenowego. Stwierdzenie istnienia takiej możliwości będzie leżało po stronie organu podatkowego, który powinien zawiadomić o tym wnioskodawcę, który będzie miał 3 miesiące na podjęcie decyzji.
W kontekście przedstawionego projektu w zakresie możliwości uzyskania uprzedniego porozumienia cenowego interesujące jest w jaki sposób podatnicy ocenią tę regulację, co do:
- • zakresu transakcji jakich może dotyczyć uproszczone porozumienie cenowe, czy możliwe jest wskazanie innych transakcji, które z punktu widzenia podatników powinny być objęte możliwością uzyskania uproszczonego porozumienia cenowego?
- • zakresu informacji, jakie trzeba zebrać i udostępnić aby uzyskać uproszczone porozumienie cenowe – czy może to stanowić zachętę do zawierania tego rodzaju porozumień?
- • przewidywanego czasu trwania/kosztów/wymogów formalnych – czy są adekwatne do korzyści jakie wiążą się z zawarciem uproszczonego porozumienia cenowego?
Autor
Leszek Dutkiewicz, partner w Russell Bedford. Od 2011 roku związany z Russell Bedford Poland. W latach 2008 – 2011 pracował dla czołowych firm doradczych (Ernst&Young, KPMG, BDO) świadcząc usługi z zakresu doradztwa podatkowego.
Specjalizuje się w prawie podatkowym i gospodarczym, przede wszystkim w zakresie prawa podatkowego międzynarodowego, postępowań podatkowych, podatku VAT oraz cen transakcyjnych. Autor publikacji o tematyce związanej z prawem podatkowym, cywilnym i międzynarodowym. Wykładowca na szkoleniach z zakresu prawa podatkowego.
Posiada wykształcenie prawnicze, w 2008 roku ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.