Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 2 stycznia 2015 r. sygn. IPTPP3/443A-68/14-4/KK zwolnienie z akcyzy alkoholu zużywanego do produkcji artykułów spożywczych (np. aromatów do ciast) może być szeroko rozumiane i obejmować także straty alkoholu powstałe w procesie produkcji oraz alkohol zutylizowany ze względu na niespełnienie norm jakościowych.
Wniosek o określenie dopuszczalnych norm zużycia alkoholu wykorzystywanego do produkcji wyrobów spożywczych jest wydawany przede wszystkim w oparciu o dane przedstawioną przez podatnika.
Zgodnie z treścią art. 30 ust. 9 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym zwolnieniu od akcyzy podlega alkohol etylowy zawarty w olejkach eterycznych lub mieszaninach substancji zapachowych, stosowanych do wytwarzania artykułów spożywczych.
Specyfika powyższego zwolnienia polega na tym, że przedsiębiorca wytwarzający wyroby z zawartością alkoholu etylowego występuje z wnioskiem do właściwego naczelnika urzędu celnego o ustalenie dopuszczalnej normy zużycia alkoholu dla danego wyrobu.
Zgodnie z brzmieniem art. 85 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym właściwy naczelnik urzędu celnego ustala, w drodze decyzji, dla poszczególnych podmiotów, na ich wniosek dopuszczalne normy zużycia napojów alkoholowych. Omawiana interpretacja indywidualna dotyczyła zakresu zwolnienia z akcyzy alkoholu zużywanego w procesie produkcji artykułów spożywczych.
Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy zgodnie z którym:
„Określenie "napoje alkoholowe używane do produkcji" powinno być rozumiane jako całość alkoholu wydanego do produkcji tj. zarówno alkoholu zawartego w produkcie gotowym jak również alkoholu użytego do produkcji, który na skutek procesów technologicznych został w tym procesie całkowicie zużyty oraz alkoholu nienadającego się do dalszego przerobu znajdującego się w odpadzie produkcyjnym”.
Wniosek o określenie dopuszczalnych norm zużycia alkoholu wykorzystywanego do produkcji wyrobów spożywczych jest wydawany przede wszystkim w oparciu o dane przedstawioną przez podatnika. Dokumentacja przedstawiana naczelnikowi urzędu celnego powinna ponadto zawierać dokładne wyliczenia przewidywanej ilości surowca, który zostanie zawarty w gotowym produkcie lub utracony we wszystkich procesach związanych z jego wytwarzaniem.