Ustawa została nieco uporządkowana natomiast zasadnicza konstrukcja nowej daniny pozostała praktycznie nie zmieniona. Nie zmienione pozostały również najbardziej kontrowersyjne zapisy definicyjne ustawy, w tym dotyczące określenia strony podmiotowej, czyli jednoznacznego wskazania, kto ma być podatnikiem.
Poza wskazanymi wyżej mankamentami, które wydają się najistotniejsze, projekt nadal pozostawia wiele wątpliwości co do przedmiotu opodatkowania, zasad naliczania i poboru podatku.
W aktualnym projekcie ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej pozostała definicja sieci handlowej jako podatnika, która ma być grupą podmiotów, w której funkcjonuje franczyzodawca oraz inni sprzedawcy korzystający z marki handlowej. Franczyzodawcy mają pełnić w sieciach handlowych funkcję płatnika podatku.
Przyjęty przez autorów projektu ustawy sposób rozumienia instytucji franszyzy jest niezwykle uproszczony. Decydującym, a właściwie wyłącznym kryterium jest korzystanie z marki handlowej. Takie uproszczenie może mieć konsekwencje w postaci dodatkowego obciążenia fiskalnego podmiotów, które zgodnie z przedstawianymi wcześniej założeniami miały pozostać poza zasięgiem tego podatku.
Należy wskazać, że umowy franczyzowe są szeroko stosowane w polskiej sprzedaży detalicznej – nie tylko przez bardzo duże korporacje/sieci handlowe, ale często przez wielu przedsiębiorców prowadzących sklepy pod własną firmą.
Tymczasem zaproponowane rozwiązanie oznacza, że powyższe kryterium będzie bardzo łatwo spełnić aby stać się siecią handlową.
Dzieje się tak w przypadku korzystania z marki handlowej w związku ze sprzedażą produktów dostawcy, który w ramach współpracy ze sprzedawcą udostępnia mu wyposażenie oraz rozwiązania służące promocji jego marki handlowej (np. lodówki, meble, witryny handlowe).
W wielu przypadkach wiąże się to z zawarciem umowy/porozumienia regulującego zasady korzystania z marki handlowej/znaku towarowego dostawcy.
Opisywany sposób sformułowania przepisu powoduje, że w przypadku gdyby wszedł on w życie w obecnym kształcie, okazałoby się, że w Polsce istnieje bardzo duża liczba sieci handlowych w rozumieniu przepisów o podatku od sprzedaży detalicznej. W dalszej konsekwencji mogłoby się okazać, że pozornie bezpieczny dla małego biznesu próg obrotu (1,5 mln miesięcznie) na poziomie franczyzodawców zostałby przekroczony w związku ze współpracą z praktycznie niezależnymi sprzedawcami detalicznymi.
Poza wskazanymi wyżej mankamentami, które wydają się najistotniejsze, projekt nadal pozostawia wiele wątpliwości co do przedmiotu opodatkowania, zasad naliczania i poboru podatku.
Obecnie projekt ustawy został rozesłany do innych ministerstw w celu konsultacji międzyresortowych, które mają trwać do dnia 10 lutego 2016 r. A zatem za niespełna tydzień dowiemy się, czy trwające konsultacje doprowadzą do wyeliminowania powyższych uchybień.
Pozytywnie należy ocenić fakt, iż projekt został oficjalnie opublikowany na stronach Rządowego Centrum Legislacji, pojawił się również kolejny komunikat na stronach Ministerstwa Finansów. Wraz z projektem opublikowane zostało uzasadnienie, lecz jest to dokument dość lakoniczny, nie dający odpowiedzi na większość pytań osób zainteresowanych tematem.