Przejrzysty. Prosty. Przyjazny. Te hasła stały się podstawą polityki podatkowej, jaką zaprezentowało Ministerstwo Finansów w 2018 r. Jej głównym założeniem było doprowadzenie do uproszczenia prawa w zakresie podatków dochodowych. Po zaproponowanych zmianach w ustawie z 29 sierpnia 1997 r.
- Ordynacja podatkowa 1 (dalej o.p.) oraz podatkach dochodowych od osób prawnych i fizycznych przyszedł czas na odchudzenie ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług 2 (dalej: u.p.t.u.). Ma to nastąpić po wprowadzeniu w tej regulacji pakietu zmian od 1 stycznia 2021 roku.
Autor w niniejszym opracowaniu omawia charakter tych zmian w porównaniu z obecnie obowiązującymi przepisami.
1. Wprowadzenie
Projekt zakładający zmiany w u.p.t.u., jak również w prawie bankowym, został opublikowany 18 sierpnia 2020 r. na stronach Rządowego Centrum Legislacji 3 . Ministerstwo Finansów miesiąc wcześniej zamieściło komunikat 4 odnośnie do wdrożenia takiego projektu pod nazwą „SLIM VAT”, w którym zapowiedziane zostały jego główne elementy.
Zakładał on wprowadzenie trwałych zmian ułatwiających działania firmom z segmentu MŚP. Zgodnie ze słowami ministra finansów Tadeusza Kościńskiego „W MF zrobiliśmy audyt obowiązków podatników, tak by wyeliminować lub zredukować te, które stanowią barierę dla rozwoju polskiej przedsiębiorczości” 5 .
Nazwa projektu jest akronimem słów Simple, local and modern. Ma on oznaczać „prosty w obsłudze, dostosowany do lokalnej specyfiki państwa, w którym funkcjonuje. Jest to też podatek nowoczesny, w którym wdrażanie kolejnych rozwiązań technologicznych i e-usług administracji łączy się ze zmniejszaniem obowiązków ciążących na podatnikach” 6 . Jest to może określenie nieco na wyrost, biorąc pod uwagę, że projekt zakłada raczej drobne ułatwienia niż rewolucyjne podejście, ale należy pochwalić krok w dobrą stronę. Nawet jeżeli na razie opiera się on wyłącznie na wybranej polityce postępowania oraz jej założeniach. Zostały one zawarte w czterech hasłach:
- 1. proste fakturowanie,
- 2. ułatwienia dla eksporterów,
- 3. wspólne kursy wymiany,
- 4. korzyści finansowe.
Omówienie powyższych haseł stanowi przedmiot niniejszego artykułu. Ustawa VAT jest jedną z częściej zmienianych regulacji w polskim systemie prawnym. W ciągu ponad 25 lat od czasu jej uchwalenia w 1993 r. praktycznie w każdym roku dochodziło do istotnych dla podatników nowelizacji oraz do mnóstwa mniejszych.
Trudno rozpatrywać czy proponowany przez Ministerstwo projekt będzie można zaliczyć do tych z kategorii znaczących czy mniej ważnych.
Prawda jest taka, że ustawy podatkowe stanowią jeden z najtrudniejszych działów prawa, a ich stopień skomplikowania powoduje, że podatnicy rezygnują z prób ich czytania i opierają się bardziej na poradnikach albo podsumowaniach. Dlatego właśnie z uwagą i nadzieją należy wypatrywać jakichkolwiek prób uproszczenia prawa podatkowego.
W projekcie, który ostatecznie został udostępniony na potrzeby konsultacji i opiniowania, poza samymi zmianami wprowadzającymi pakiet SLIM VAT, znalazły się także inne w zakresie:
- • rozwiązań o charakterze doprecyzowującym i uzupełniającym w stosunku do niektórych konstrukcji prawnych w podatku od towarów i usług,
- • systemu zwrotu podatku podróżnym (tax free).
- 2. Proste fakturowanie
Zmiany w tej kwestii dotyczą uznawania zwiększenia lub zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT na skutek wystawienia faktur korygujących. W projekcie zajęto się zarówno unormowaniem momentu uwzględniania faktury korygującej in plus, jak i ułatwieniem w zakresie faktury korygującej in minus.
W obecnie obowiązującym stanie prawnym nie ma jednolicie ustanowionej normy prawnej, dyktującej moment zaliczenia podatku VAT wynikającego z faktury korygującej in plus. Podatnicy w tym zakresie mogą opierać się wyłącznie na linii orzeczniczej, która, jak to zwykle bywa, nie jest w tej kwestii jednolita.
Analizując interpretacje organów skarbowych można zauważyć dwa podstawowe podejścia do tej kwestii. Zgodnie z jednym z nich należy każdorazowo uwzględniać fakturę korygującą in plus w rozliczeniu za okres wystawienia faktury pierwotnej 7 , co rodzi konsekwencję zapłacenia odpowiedniej wartości odsetek.
Drugie podejście, pojawiające się także w większości rozstrzygnięć sądowych, uzależnia moment uwzględnienia faktury korygującej od podstaw jej dokonania. Zgodnie z tym poglądem, jeżeli faktura korygująca wystawiona jest z powodów związanych z transakcją, jak np.
pomyłką rachunkową, to faktura ta powinna być rozliczona w terminie faktury pierwotnej. Jeśli jednak dochodzi do podwyższenia ceny po wystawieniu faktury z innych przyczyn, np. zwiększenia kosztów transportu, albo wartości sprzedanego towaru, to rozlicza się ją na bieżąco.
Faktura korygująca wystawiana jest bowiem zasadniczo z powodu okoliczności, które zaistniały po dokonaniu pierwotnej sprzedaży.
Zaproponowany projekt ma uściślić i zapewnić większą pewność podatnikom w tym zakresie. Do u.p.t.u. wprowadzone mają być w art. 29a ustępy 17 i 18, głoszące:
„17. W przypadku, gdy podstawa opodatkowania ulega zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
- W przypadku eksportu towarów zwiększenie podstawy opodatkowania, o którym mowa w ust. 17, następuje nie wcześniej niż w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wykazany został ten eksport”.
Jak zatem można zauważyć, Ministerstwo Finansów zdecydowało się zaimplementować do ustawy normę do tej pory występującą jedynie w interpretacjach oraz orzecznictwie podatkowym. W uzasadnieniu do projektu ustawy 8 wskazano również możliwe interpretacje proponowanego rozwiązania, które są zgodne z wypracowanym i opisanym powyżej podejściem.
Warto jednak nadmienić, że w przypadku wykrycia błędu w fakturze pierwotnej, w późniejszych okresach rodzić to będzie również obowiązek zwiększenia podstawy opodatkowania rozliczanej faktury korygującej w deklaracji za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna. Nie można zatem w takim wypadku uznać, że skoro doszło do stwierdzenia pomyłki w okresie późniejszym, to wtedy należy dokonać rozliczenia faktury korygującej, gdyż podstawa jej wystawienia jest „pierwotnie” związana z oryginalną fakturą sprzedaży.
W przypadku faktur korygujących in minus zdecydowano się zrezygnować z uciążliwego obowiązku oczekiwania na potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę. Do tej pory taką fakturę można było wystawić na podstawie art. 29a ust. 10 9 , z zastrzeżeniem z ust.
13., określającego możliwość obniżenia podstawy opodatkowania w deklaracji wyłącznie w przypadku posiadania odpowiedniego potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę 10 .
W wielu przypadkach powodowało to przesunięcie takiego obniżenia na kolejne okresy rozliczeniowe z powodu opieszałości kontrahentów z wysyłaniem potwierdzeń albo opóźnień w ich dostarczaniu. W tym celu znowelizowano art. 29a ust.
13 11 , zmieniając obowiązek posiadania potwierdzenia na posiadanie dokumentacji, z której wynika „że uzgodnił z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług określone w fakturze korygującej i faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją” 12 .
Może to znacznie przyspieszyć ujmowanie obniżonej podstawy opodatkowania w deklaracjach, gdyż warunki opisane w nowelizacji spełni np. wymiana wiadomości e-mailowych pomiędzy podatnikiem a kontrahentem 13 . W tym samym okresie obowiązek ten pojawi się również po stronie nabywcy, zgodnie ze znowelizowanym art. 86 ust. 19a 14 .
3. Wspólne kursy walut
Projekt zmian w u.p.t.u. wprowadza również możliwość ujednolicenia stosowania kursów walut obcych w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatków dochodowych. W praktyce działalności gospodarczych do tej pory zdarzały się bowiem takie sytuacje, w których podatnik musiał zastosować różne kursy na potrzeby tych podatków.
Wynika to oczywiście z różnego podejścia w tym względzie zapisów w ustawach o podatkach dochodowych i u.p.t.u. Zgodnie z ustawą z 15 lutego 1992 r.
o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: u.p.d.o.p.) 15 przychody w walutach obcych przelicza się na złote zgodnie z kursem średnim ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu 16 . W przepisach u.p.t.u. sposób przeliczania waluty określony jest w art. 31a.
Różnice pomiędzy obydwoma aktami prawnymi pojawiają się zwłaszcza w przypadku, gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego. Zgodnie bowiem z u.p.t.u.
przeliczenia na złote „dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury” 17 . W takim przypadku jednak u.p.d.o.p. rozpoznaje taki przychód w momencie świadczenia usługi lub dokonania dostawy towaru 18 .
Przykład
Spółka dokonuje sprzedaży towarów w walucie obcej. Wydanie towarów kontrahentowi następuje 15 września, natomiast wystawienie faktury – 21 września. Zgodnie z przepisami podatkowymi kurs na potrzeby u.p.t.u. będzie występował z dnia poprzedzającego wystawienie faktury, a więc 20 września.
W podatku dochodowym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towarów, zatem spółka będzie musiała zastosować kurs z 14 września.
Jest to oczywiście sytuacja mało praktyczna i uciążliwa dla podatników, a dodatkowo rodząca prawdopodobieństwo omyłki w przeliczaniu faktur walutowych, co może być szczególnie istotne u podatników, których większość działalności dokonywana jest w walutach obcych.
Ustandaryzowane zasady mają w założeniu być bardziej przejrzyste oraz skrócić czas potrzebny na przeliczenie faktur wg kursów wskazanych w odpowiednich przepisach ustaw podatkowych. Zgodnie z projektem zmian u.p.t.u. podatnik będzie mógł wybrać, na potrzeby rozliczenia podatku VAT, zasady przeliczania kursu walut występujące w przepisach o podatkach dochodowych. Będzie jednak musiał stosować wybrany sposób przeliczenia przez okres co najmniej 12 kolejnych miesięcy.
W art. 31a po ust. 2 dodane zostaną ust. 2a-2d. w brzmieniu:
„2a. Kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania wyrażone w walucie obcej mogą być przeliczane przez podatnika na złote zgodnie z zasadami przeliczania przychodu, wynikającymi z przepisów o podatku dochodowym, obowiązującymi tego podatnika na potrzeby rozliczania danej transakcji.
2b. Podatnik, który wybrał zasady przeliczania, o których mowa w ust. 2a, jest obowiązany do ich stosowania przez co najmniej 12 kolejnych miesięcy licząc od początku miesiąca, w którym je wybrał.
2c. W przypadku rezygnacji z zasad przeliczania, o których mowa w ust. 2a, podatnik jest obowiązany do stosowania zasad przeliczania, o których mowa w ust. 1 lub 2, przez co najmniej 12 kolejnych miesięcy licząc od początku miesiąca następującego po miesiącu, w którym zrezygnował z zasad przeliczania, o których mowa w ust. 2a.
2d. W przypadku gdy w okresie stosowania zasad przeliczania, o których mowa w ust. 2a, podatnik dokona transakcji niepodlegającej przeliczeniu zgodnie z tymi zasadami, jest on obowiązany do zastosowania dla tej transakcji zasad przeliczenia, o których mowa w ust. 1 lub 2”.
Jak zatem wynika z założeń projektu, to rozwiązanie ma polegać na dobrowolności stosowania go przez podatników. Przewiduje ono również sytuację, w której podatnik nie będzie mógł zastosować zasad przewidzianych w ustawach o podatkach dochodowych. Może ona nastąpić przy rozliczaniu np.
wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub nabycia usług, dla których zobowiązanym do rozliczenia pozostaje nabywca. Zgodnie z nowo dodanym ust. 2d., w takiej sytuacji zobowiązany jest do stosowania zasad, o jakich mowa w art. 31a ust. 1 i 2 u.p.t.u.
4. Ułatwienia dla eksporterów
W projekcie zapowiada się również spore ułatwienia dla eksporterów towarów odnośnie do stosowania stawki 0%, szczególnie przy dostawach długoterminowych. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 41 ust. 9a u.p.t.u.
„Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów, stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do otrzymanej zapłaty, pod warunkiem, że wywóz towarów nastąpi w terminie 2 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz podatnik w tym terminie otrzymał dokument, o którym mowa w ust.
6”. Jest nim dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. Katalog takich dokumentów zawarty jest w ust. 6a wzmiankowanego artykułu, ale należy podkreślić, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje człon „w szczególności”.
Zdaniem organów skarbowych w celu udokumentowania eksportu towarów podatnik może posłużyć się każdym dokumentem, który w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości potwierdzi taki wywóz 19 .
Istotne w projektowanej nowelizacji jest wydłużenie terminu na dostarczenie takiego potwierdzenia z dwóch do sześciu miesięcy 20 . Umożliwi to większemu gronu eksporterów stosowanie stawki 0% bez dokonywania zbędnych korekt deklaracji.
5. Korzyści finansowe
Wśród zmian określonych w prezentacji projektu jako korzyści finansowe, zamieszczono kilka pomniejszych, a mianowicie:
- • wydłużenie terminu do odliczenia VAT na bieżąco do czterech miesięcy,
- • zwiększenie limitu na prezenty o małej wartości,
- • odliczenie VAT z faktur za nabycie usług noclegowych w celu ich odsprzedaży.
Wydłużenie terminu odliczenia związane jest ze zmianą ogólnej zasady dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego, określonej w art. 86 ust. 1 u.p.t.u. Wskazuje ona zakres, w jakim podatnik może odliczyć wartość podatku naliczonego od wartości podatku należnego. Terminy skorzystania z tego prawa są ujęte w art. 86 ust.
10b-10i u.p.t.u., w których zależnie od rodzaju transakcji i statusu podatnika wprowadzone zostały warunki, jakich spełnienie jest obligatoryjne, aby móc skorzystać z prawa do odliczenia. Jeżeli jednak podatnik, z różnych powodów, nie skorzystał z tego prawa w odpowiednim okresie rozliczeniowym, ust.
11 tego artykułu daje mu możliwość (odnośnie do terminów określonych w ustępach 10, 10d i 10e) dokonania tego za jeden z dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych.
W przypadku niewykorzystania i tej możliwości, obniżenie podatku należnego można zastosować tylko poprzez korektę właściwej deklaracji podatkowej, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do tego obniżenia 21 .
Zmiana proponowana przez Ministerstwo ma polegać na zwiększeniu tego okresu do jednego z trzech kolejnych okresów rozliczeniowych. Zmiana wydłuży zatem podatnikom rozliczającym się miesięcznie efektywnie czas na dokonanie odliczenia łącznie do 4 miesięcy. Nie będzie to dotyczyć podatników dokonujących kwartalnych rozliczeń z tytułu VAT. Ma to na celu głównie zniwelowanie ilości korekt deklaracji wynikających jedynie z upłynięcia okresu, w którym podatnik miał prawo do odliczenia VAT z faktur.
Kolejną zmianą będzie zwiększenie limitu dla prezentów małej wartości nieewidencjonowanych, opisanych w art. 7 ust. 4 pkt 2 u.p.t.u.
Warto przypomnieć, że chociaż za dostawę towarów uważa się w ustawie przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jak również wszelkie inne darowizny, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych 22 , to jednak wyjątek w tym zakresie stanowi przekazanie prezentów o niskich wartościach.
W u.p.t.u. wyróżnia się dwie kategorie takich prezentów, do wartości 10 zł, jeżeli ich przekazania nie ujmuje się w odpowiedniej ewidencji pozwalającej na ustalenie tożsamości tych osób, oraz do wartości 100 zł, odnośnie do prezentów ewidencjonowanych.
Ustawodawca postanowił dostosować ten przepis do zmieniających się warunków rynkowych, m.in. inflacji, i podwyższyć limit prezentów nieewidencjonowanych do wartości 20 zł. Jest to o tyle istotne, że wartość ta nie zmieniła się od 1 stycznia 2009 r.
Nie podano jednak uzasadnienia, dlaczego nie doszło do zmiany wartości prezentów ewidencjonowanych. Jedyną przekazaną informacją w uzasadnieniu ustawy nowelizacyjnej jest stwierdzenie, że „proponowana zmiana umożliwi lepsze promowanie polskich towarów i usług zarówno w kraju, jak i zagranicą”.
Najciekawszą zmianą spośród opisanych w tej kategorii jest zdecydowanie się na umożliwienie podmiotom odliczania podatku naliczonego z tytułu nabycia usług noclegowych w celu dalszej odsprzedaży. W obecnym stanie prawnym, zgodnie z art. 88 ust.
1 pkt 4 u.p.t.u., obniżania kwot lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.
Chociaż Ministerstwo przekonuje w komunikacie, że „zmiana jest odpowiedzią na potrzeby rynku” 23 , to bliższe prawdy byłoby stwierdzenie, że została ona wymuszona niedostosowaniem tej normy do prawa unijnego.
Potwierdzone to zostało w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 2 maja 2019 r. w sprawie C-225/18 Grupy Lotos oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 września 2019 r. 24 . W sprawie tej Grupa Lotos sprzeciwiała się stanowisku organów skarbowych, które uniemożliwiały jej stosownego odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu usług hotelowych, które następnie były odsprzedawane podmiotom Grupy.
Projektowana zmiana polega na zezwoleniu na odliczenie VAT naliczonego od usług noclegowych nabytych przez podatników wyłącznie w celu ich dalszej odsprzedaży, czyli refaktury usługi. Inne nabycia usług noclegowych nie zezwolą na podobne odliczenie.
Co więcej: „nie przewiduje się jednocześnie wprowadzenia takiego rozwiązania w odniesieniu do usług gastronomicznych. Wynika to z innej specyfiki tych świadczeń” 25 .
Rozwiązanie to nie obejmie usług nabywanych przez podatników z sektora branży turystycznej, rozliczanych obligatoryjnie w systemie VAT-marża, dla których zastosowanie znajdą specjalne przepisy wyłączenia z możliwości odliczenia na podstawie art. 119 ust. 4 u.p.t.u.
6. Podsumowanie
„SLIM VAT” jest pakietem rozwiązań, którego głównym celem są ułatwienia dla przedsiębiorców w zakresie podatku VAT. Zmiany są nastawione przede wszystkim na ujednolicenie i uproszczenie rozliczeń. Trudno jednak nie zauważyć, że nazwa została nadana nieco na wyrost, a proponowane nowelizacje nie są aż tak istotne, jak próbuje nas przekonać resort finansów.
Podkreślić jednak trzeba, że opisany tu projekt jest obecnie na etapie konsultacji społecznych oraz opiniowania i może jeszcze ulec nieprzewidzianym modyfikacjom. Warto zatem skupić się – zamiast na samych rozwiązaniach, które z pewnością będą wyczekiwane przez podatników – na obranym przez ustawodawcę kierunku wprowadzanych zmian. Nawet bowiem tak mały krok może być zapowiedzią większych zmian, które ostatecznie pozwolą na dalsze uproszczenia prawa podatkowego.
_______________________________________
1 T.j. Dz.U. 2020 poz. 1325.
2 T.j. Dz.U. 2020 poz. 106 z późn. zm.
3 Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo bankowe (dalej: ustawa nowelizująca), opublikowany przez Rządowe Centrum Legislacji 18 sierpnia 2020 r.
4 https://www.gov.pl/web/finanse/slim-vat--uproszczenie-i-unowoczesnienie-rozliczen-vat.
5 Ibidem.
6 Ibidem.
7 Na przykład interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 28 września 2009 r., sygn. nr ITPP2/443-540/09/AW oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 stycznia 2009 r., sygn. nr IBPP2/443-1043/08/LŻ.
8 Uzasadnienie projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo bankowe (dalej: uzasadnienie ustawy nowelizującej), opublikowane przez Rządowe Centrum Legislacji 18 sierpnia 2020 r.
9 Ibidem.
10 Ustawa nie regulowała formy takiego potwierdzenia, ale musiało z niego jasno wynikać, że faktura korygująca dotarła do kontrahenta.
11 Uzasadnienie ustawy nowelizującej.
12 Art. 1 pkt 3 ustawy nowelizującej.
13 W uzasadnieniu projektu wymienione są również takie formy komunikacji z kontrahentem, jak: dokumenty handlowe, w tym aneksy do umów, korespondencja handlowa, dowody zapłaty itp.
14 „W przypadku, o którym mowa w art. 29a ust. 13 i 14, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej zostały uzgodnione”, u.p.t.u.
15 Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, t.j. Dz.U. 2020 poz. 1406, dalej: u.p.d.o.p. Przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. 2020 poz. 1426 z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.) są tożsame wobec przepisów u.p.d.o.p.
16 Art. 12 ust. 2 u.p.d.o.p.
17 Art. 31 ust. 2 u.p.t.u.
18 Art. 12 ust. 3a u.p.d.o.p.
19 Por. interpretację indywidualną Dyrektora KIS z 13 sierpnia 2018 r., sygn. nr. 0112-KDIL1-3.4012.388. 2018.2.PR.
20 Art. 1 pkt 6 ustawy nowelizującej.
21 Art. 86 ust. 13 u.p.t.u.
- Art. 7 ust. 2 u.p.t.u.
23 https://www.gov.pl/web/finanse/slim-vat--uproszczenie-i-unowoczesnienie-rozliczen-vat.
24 Sygn. akt I FSK 2084/15.
25 Uzasadnienie ustawy nowelizującej, s. 16.