Sąd Okręgowy w Warszawie uznał za nieważną umowę kredytu „frankowego” państwa Dziubaków. To w sprawie tej umowy Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu wydał głośno komentowaną opinię z 3 października 2019 r.
Sprawa dotyczy umowy kredytu hipotecznego na 480 miesięcy, wyrażonego w złotych, ale indeksowanego do franka, którą państwo Dziubakowie zawarli jako konsumenci w listopadzie 2008 r.
Zdaniem kredytobiorców, niektóre z postanowień umowy kredytowej, były klauzami abuzywnymi (postanowieniami niedozwolonymi) i w związku z tym umowa nie może być utrzymana w mocy. W ich opinii postanowienia te były niezgodne z prawem, gdyż umożliwiały bankowi jednostronne i dowolne określanie kursu walut.
Podnosili, że bank jednostronnie określa saldo kredytu, a także wynik przeliczenia raty kredytu w obcej walucie na kwotę w walucie polskiej. Państwo Dziubakowie nie kwestionowali indeksowania do franka, ale mechanizm określania kursu franka.
Wydany przez sąd okręgowy wyrok potwierdza, że opinia TSUE z 3 października 2019 r., stanowi bardzo skuteczne narzędzie w sporach konsumentów z bankami.
Opinia TSUE
Rozpoznający sprawę Sąd Okręgowy w Warszawie wobec powstałych wątpliwości, skierował do TSUE pytania prejudycjalne, domagając się wykładni unijnego prawa w kwestii nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Pytania sprowadzały się do tego, czy sąd eliminując takie niedozwolone postanowienia może zastąpić je przepisami ogólnymi polskiego prawa cywilnego.
W komunikacie prasowym TSUE podało, że w zawartych w Polsce umowach kredytu indeksowanego do waluty obcej, nieuczciwe warunki umowy dotyczące różnic kursowych nie mogą być zastąpione przepisami ogólnymi polskiego prawa cywilnego. Według Trybunału, prawo UE nie stoi na przeszkodzie unieważnieniu umów dotyczących kredytów we frankach szwajcarskich.
Wyrok sądu okręgowego
Wyrokiem z dnia 3 stycznia 2020 r. sąd okręgowy podzielił argumentację państwa Dziubaków dotyczącą. abuzywności zapisów dotyczących kursu walutowego. Zdaniem sądu doprowadziło to do nierównowagi kontraktowej stron i wprowadzenia przez bank klauzul sprzecznych z dobrymi obyczajami.
Sąd zwrócił uwagę, że bank nie poinformował kredytobiorców o faktycznym ryzyku konsumenta, gdyż przedstawił jedynie ryzyko wzrostu raty o 20 proc. bez informacji o wpływie na zadłużenie. Sąd wskazał, że z tych względów umowa jest nieważna, co prowadzi do zwolnienia hipoteki i braku konieczności dalszego spłacania rat kredytowych.
Wydany przez sąd okręgowy wyrok potwierdza, że opinia TSUE z 3 października 2019 r., stanowi bardzo skuteczne narzędzie w sporach konsumentów z bankami.